‘Groei moet voorrang krijgen op verduurzaming’

2 mei 2017NEMO Kennislink bespreekt het boek ‘Ecomodernisme’ en noemt de zeven journalisten die het schreven ‘ketters in de groene kerk’. ‘Weg met de taboes op kernenergie, kunstmest, gentech en economische groei.’


Uit de recensie van NEMO Kennislink (door Arnout Jaspers)

‘(…) In zestien opstellen, verdeeld over de thema’s energie, landbouw en voeding, natuur, armoede en ontwikkeling, wordt tegen de heilige huisjes van groene revolutionairen aangeschopt. Volgens de journalisten verhindert de zeer invloedrijke ‘groene’ hetze arme landen om zichzelf uit de honger en armoede omhoog te trekken. Snelle economische groei, desnoods door meer kolencentrales te bouwen, is daar volgens de ecomodernisten urgenter dan de opwarming van de aarde onder de twee graden houden.
De ecomodernisten verwerpen het idee, dat de mens weer in harmonie met de natuur moet gaan leven. De mensheid is juist zo succesvol omdat we steeds minder afhankelijk werden van de natuur. Een verdere ontkoppeling van mens en natuur is voor het ecomodernisme een sleutelbegrip. (…)
De ecomodernisten zeggen zelf dat ze het onderling niet over alles eens zijn, en hun bundel is daarom ook een oproep tot een rationeel debat over deze kwesties. Zelf vind ik dat ze wat betreft klimaat, kernenergie, intensieve landbouw, gentech en biodiversiteit argumenten aanvoeren waar niemand zomaar omheen kan, zeker niet degenen die zeggen zich zorgen te maken over welke aarde wij aan onze kleinkinderen nalaten. (…)
Dubieuzer is de manier waarop wind- en zonne-energie worden afgeserveerd (‘een sprookje’, volgens auteur Bart Coenen). Zijn berekening van de kosten van energie-opslag is simplistisch (en bevat een elementaire rekenfout), en hij verwijst naar een zeer ongeloofwaardige studie waaruit zou blijken dat de productie en aanleg van zonnepanelen meer energie kost dan ze gedurende hun levensduur opwekken.
Zijn bevooroordeelde benadering zie je ook terug in losse opmerkingen als ‘dat voor wind- en zonne-energie ongeveer honderd keer meer land nodig is dan voor fossiele energiecentrales en kerncentrales’. Alsof alle windmolenparken op land staan. Alsof je het land waarop een windmolenpark staat nergens anders meer voor kunt gebruiken, en alsof je zonnecellen niet kunt neerzetten bovenop plekken die al voor wat anders gebruikt worden, zoals daken, en op plekken die nergens voor gebruikt worden.
Zo’n hoofdstuk is een gemiste kans, want er wordt door ‘modieus groen’ inderdaad naïef en te optimistisch gedaan over grootschalige zonne- en wind-energie. Maar beperk je dan tot de meest reële bezwaren. (…)’

De hoofdstukken over energie

De motor van voorspoed (Bart Coenen en Marco Visscher)
Klimaat: een probleem, niet hét probleem (Marcel Crok)
Het sprookje van zon en wind (Bart Coenen)
Vrees niet voor kernenergie (Marcel Crok)

Korte inhoud
(Van de uitgever)
‘(…) Er zijn geen grenzen aan de groei. De aarde kan gemakkelijk 10 miljard mensen aan. Zonnepanelen en windmolens zijn een kostbare misstap, kernenergie heeft de toekomst. Biologische landbouw zal de wereld niet voeden, intensieve landbouw wel. De aanhangers van het zogeheten ecomodernisme, een nieuwe beweging van groene denkers en doeners, zijn uitgesproken optimistisch over de toekomst. Zij geloven in economische groei, niet in matiging. Ze bekijken de wereld nuchter en breken met romantische ideeën over leven in harmonie met de natuur. Ecomodernisten komen dan ook met een verrassende agenda om te zorgen voor meer natuur en een schoner milieu. (…)’

Bronnen
NEMO Kennislink, recensie, 1 mei 2017: Ketters in de groene kerk. Ecomodernisten vinden dat groei voorrang moet krijgen op verduurzaming
Ecomodernisme, ‘inkijkexemplaar” van de uitgever (Nieuw Amsterdam)
Foto: FluxEnergie/© Paul Tolenaar

Onderwerpen:

Auteur: Redactie

Reageren op dit artikel is niet mogelijk.