Groene Rekenkamer: ‘duurzame energie leidt tot meer gas en olie’

‘De energieafspraken van de EU en de doelstellingen van Parijs zijn bedoeld om de CO2-uitstoot te verlagen, maar de maatregelen die de wereld neemt leiden juist tot méér uitstoot van CO2.’ Dat stelde ingenieur Rob Walter 21 september in een gastartikel op de ‘klimaatsceptische’ site De Groene Rekenkamer. Voldoende data om de standpunten te vergelijken, bleek ook bij navraag niet voor handen.

Overheden en milieuorganisaties houden echt effectieve maatregelen om de uitstoot van CO2 te beperken tegen, denkt Rob Walter, directeur van WalterConsultancy. In een gastartikel op De Groene Rekenkamer suggereert hij dat iedereen die zich tegen kernenergie keert, verantwoordelijk is voor een CO2 uitstoot die alleen maar zal toenemen. Of dat erg is, laat hij in het midden. In Nederland hebben we nauwelijks meer milieuproblemen, en in de ‘derde wereld’ lossen de problemen zich vanzelf op, stelt De Groene Rekenkamer in haar introductiefilm op YouTube.

‘Groeiende energievraag vergt inzet kernenergie’

Het huidige aandeel hernieuwbare energie van 6 procent (CBS, 2017) is berekend uit de gemeten waarden voor geproduceerde energie, maar daarbij is geen rekening gehouden met de hoeveelheid fossiel opgewekte energie die daar elders voor nodig was, stelt Walter. Wie meerekent dat elektriciteitscentrales in windstille periodes bij moet draaien, dat fotocellen geproduceerd moeten worden en dat de productie van de bio-brandstof ook CO2-vereist, beweert hij, komt op een aandeel “duurzaam” opgewekte energie dat niet meer dan ongeveer 3 procent bedraagt.

Met een groeiende wereldbevolking zal de vraag naar energie in 2050 ongeveer 250 keer zo groot zijn als nu, denkt de ingenieur. Tachtig of negentig procent van onze energie uit wind of zon halen is praktisch niet uitvoerbaar, concludeert hij, zeker als je je bedenkt dat niet alle landen toegang tot zon of wind hebben, en opslag altijd leidt tot rendementsverlies.

‘Onuitvoerbare dagdromen’

De enige manier om daarvoor genoeg energie op te wekken zonder CO2-uitstoot te vergroten, gelooft Walter, is het inzetten van kernenergie. Doen we dat niet, dan zal fossiele energie ingezet moeten worden om tekorten aan duurzame energie op te vangen, wat zal leiden tot een veel hogere CO2 uitstoot dan nu het geval is. Recente onderzoeken waaruit zou blijken dat ook Nederland in 2050 volledig op duurzame bronnen kan draaien, ziet hij als onuitvoerbare dagdromen.

Zelf noemt De Groene Rekenkamer zich een stichting die het overheidsbeleid op het gebied van natuur, milieu, klimaat, gezondheid en energie kritisch doorrekent om de de kosteneffectiviteit van het daaraan besteedde belastinggeld te kunnen bepalen. Het zegt dat te doen om ‘bij te dragen aan een mooiere, schonere en gezondere wereld’. Trouw noemt het echter een clubje met ‘een opmerkelijke en misleidende naamkeuze, voor een groep die groene maatregelen aan de lopende band wegzet als onzin en geldverspilling’. De krant besteedde eerder dit jaar al een artikel aan bestuurslid Gert-Jaap van Ulzen, voormalig VVD-gemeenteraadslid in Leeuwarden.

‘Stralingsangst’

Behalve door Van Ulzen, wordt De Groene Rekenkamer aangestuurd door Niek Rodenburg, Cees van Loon, Jeroen Hetzler en Louis van den Reek. In een poging de Nederlandse ‘stralingsangst’ te verminderen, lopen de laatste twee rond met koffers zand uit Tsjernobyl en het van nature radioactieve strand van Guarapari in Brazilië. ‘Dankzij het pessimistische anti-humane tijdsgewricht is het een kleine stap om de mens als schuldige aan te wijzen voor de opwarming van de aarde’, stelde Hetzler begin dit jaar in De Groene Amsterdammer, maar ‘zonder fossiele en kernenergie gaat onze moderne welvaartsmaatschappij te gronde.’

Trouw en de Groene Amsterdammer beschrijven de activisten als onderdeel van een kleine groep Nederlandse klimaatsceptici die de wind mee heeft sinds Donald Trump het witte huis betrok. Maar terwijl Trump’s klimaat- en milieuadviseur Myron Ebell begin februari in Brussel opperde dat het tijd is ‘om niet langer te luisteren naar de experts’, laten de mannen van De Groene Rekenkamer zich er juist op voorstaan dat zij ingenieurs, wetenschappers en journalisten zijn die het beleid kritisch doorrekenen.

Hoe rekent deze ‘Rekenkamer’?

Desondanks is Walter’s redenering gebaseerd op een aantal omstreden stellingen, waarvan de bronnen niet direct helder zijn. Op verzoek van FluxEnergie licht Rob Walter enkele cijfers toe, zonder daarbij bronnen te noemen. Volgens hem zou “duurzame” energie uit wind en zon meer dan drie keer zo duur zijn als energie uit olie of gas: de kosten voor de omzetting van energie zouden immers veel bepalender zijn dan de kosten voor de grondstoffen. Hoewel het Internationaal Energie Agentschap (IEA) begin oktober stelde dat de prijs van hernieuwbare bronnen sinds 2016 soms zelfs lager is dan die van fossiele brandstoffen, gaat Walters nog altijd uit van veel hogere prijzen voor bronnen als zon. Zonder opslag zou de productie van energie uit zon 18 cent per kWh kosten, uit wind 15, uit kernenergie 4 en uit gas 2. Op het gebied van zon is nog verbetering te boeken, erkent Walter, maar de techniek van de windenergie zou nagenoeg volledig uitgekristalliseerd zijn

Uit berekeningen zou blijken dat de werkelijke kosten van de energietransitie de burger 53 miljard euro gaat kosten, stelt Walter, met alle bijkomende kosten zelfs 100 miljard. De 18 miljard euro die in het debat rond het Energie-akkoord genoemd werd, zou alleen het geschatte bedrag van de SDE+ subsidie betreffen. Daarnaast zou rekening gehouden moeten worden met andere subsidies zoals de groene investeringssubsidie, de kosten voor een miljarden kostend netwerk in zee, de hoge stroomvergoeding voor geleverde windenergie en kosten voor het vereffenen van de stroompieken door de grote elektriciteitscentrales. Al met al moet je je afvragen of al die investeringen de opbrengst wel waard zijn, vindt Walter.

Historische data versus valide prognoses

Erkent Walter alleen de cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) en het IEA, die vooral rapporteren over reeds gerealiseerde cijfers, veel ‘klimaatalarmisten’ gaan juist uit van toekomstprognoses. Daarin spelen omslagpunten en nieuwe technieken vaak een revolutionaire rol. Hoewel de bronnen waarop de verschillende partijen hun stellingen baseren soms ronduit onverenigbaar lijken, komen er steeds meer publicaties naar buiten waaruit blijkt of eerdere voorspellingen al dan niet gerealiseerd worden. Zo schreven onderzoekers in Nature onlangs dat het Intergovermental Panel on Climate Change (IPCC) uitging van veel te conservatieve inschattingen over het potentieel van wind en zon. Als de huidige trend doorzet, berekenden zij, kan zonne-energie in 2050 in de helft van de wereldwijde energievraag voorzien.

Zelfs als dergelijke conclusies door de verschillende kampen geaccepteerd worden, kunnen ze het vaak niet eens worden over de vraag hoe deze geïnterpreteerd moeten worden. Neem IAE’s bericht dat zon inmiddels ook op contractprijs concurreert met fossiel: IAE zelf stelt dat de prijsdaling van zon mede te wijten is aan overheidssubsidies, Walter is blij omdat daaruit zou blijken dat ‘Nederland en alle andere landen kunnen vanaf nu stoppen met alle subsidies voor duurzame energie’. Reden om zijn stelling aan te passen, vindt hij het niet.

Alternatief universum

De redeneringen van de klimaatsceptici lijken geen complottheorie, concludeerde De Groene Amsterdammer eerder dit jaar al, maar eerder een alternatief universum: ‘Alles wat je dacht te weten wordt 180 graden gedraaid’. Als voorbeeld noemt De Groene Amsterdammer de invloed van de ExxonMobil en het familiefonds van de Rockefellers, die Exxon oprichten en er tot voor kort grootaandeelhouder waren: ze betalen klimaatsceptici als Myron Ebell, maar ook een natuurorganisatie als het Wereld Natuur Fonds (WNF). Klimaatblogger Rypke Zeilmaker, oprichter van Climategate.nl, zou er na zeven jaar zo moe van zijn dat hij heeft besloten te stoppen met de site.

(meer informatie onder de video)

Paleoklimatoloog Bas van Geel legt uit dat het klimaat veel sterker beïnvloed wordt door de zon dan door de mens, maar waarom we toch moeten over stappen op duurzame bronnen, De Groene Rekenkamer 2009

Bronnen:

  • De Groene Rekenkamer, ‘Waarom’ en ‘Duurzame energie zorgt voor meer CO2 en meer olie’
  • Trouw, 1 maart 2017, ‘Twijfel zaaien tegen de klimaatgekkies’
  • De Groene Amsterdammer, 1 maart 2017, ‘Onderzoek Klimaatsceptici in Nederland – De omgekeerde wereld warmt niet op’
  • Vrij Nederland, 11 november 2014, ‘‘Mede door de klimaatsceptici halen we het niet’’

Lees ook:

Beeld: De Groene Rekenkamer

Auteur: Redactie

4 reacties op “Groene Rekenkamer: ‘duurzame energie leidt tot meer gas en olie’”

Evert Kuiken|12.10.17|21:55

Evert Kuiken hier, directeur van KuikenConsultancy hier. Mag ik vragen waarom jullie deze onzin publiceren? Iemand roeptoetert iets op een site waar alleen maar roeptoeteraars schrijven, heeft geen inhoudelijk antwoord op de vragen die jullie hem stellen, kan geen bronnen noemen, ontkent de feiten zonder argumenten en jullie schrijven daar een artikel over met een nogal suggestieve titel? Ik dacht even dat dit een artikel op de Speld was. Alstjeblieft: verwijder dit onzinnige bericht.

Redactie|17.10.17|16:39

Dag Evert Kuiken,

Dank voor uw reactie. We doen graag aan hoor- en wederhoor, geluid en tegengeluid, en De Groene Rekenkamer lijkt ondanks haar klaarblijkelijke gebrek aan onderbouwing redelijk veel invloed te hebben. Door hun berichtgeving te vermelden, danwel te weerleggen, kan de lezer zelf conclusies trekken.

reijer kok|19.10.17|22:25

De vraag naar energie 250 keer zo groot vanaf 2017 tot 2050? Waar is dat op gebaseerd. In het Westen ligt het energieverbruik al zo’n 10 jaar redelijk stabiel. Daarnaast zal de omslag naar elektrische rijden het totale energieverbruik nog zo’n 5-8% naar beneden brengen. Wat hier vergeten wordt is dat landen zoals China en India een groot gedeelte van het fossiel tijdperk gaat overslaan.

Michel Robert Kühr|25.10.17|17:47

Ik ben het helemaal eens met Bas van Geel de zon heeft de grootste invloed op ons klimaat, de invloed van de mens is maar een zeer klein percentage.
Behalve de stoffen die slecht voor ons en de natuur zijn moeten we natuurlijk sterk gaan verminderen!
Alleen de manieren waarop we dat gaan doen moeten we zeer nauw onder de loep nemen.

Onze maatschappij is daar steeds meer mee bezig,

Michel Kühr.

Reageer ook

Nog maximaal tekens

Log in via een van de volgende social media partners om je reactie achter te laten.